Op mijn 69e begin ik met motorrijles. Waarom nu pas?
Gisteren (20 oktober 2026) heb ik voor het eerst in mijn leven een motorhelm gekocht.
Ik heb sinds kort motorrijles en het leek me prettig om mijn eigen helm te hebben. De eerste twee lessen gebruikte ik een helm van de motorrijschool en rook telkens de dag erna nog naar een vreemde parfumgeur.
Vandaar.
Het werd een HJC systeemhelm met pinlock. Prima helm voor een beginner. Terwijl de verkoper ‘m in de doos stopte vroeg hij ineens: “Waarom bent u nu pas begonnen met motorrijles?”
Hij zag natuurlijk wel aan me dat ik niet meer de jongste ben.
En dat klopt, ik ben 69. En dat is voor een aankomend motorrijder best oud, denk ik.
“Tja, goeie vraag”, zei ik.
Ik antwoordde half gekscherend dat mijn vriendin al iets eerder was begonnen met lessen en dat ik natuurlijk niet kon achterblijven.
Ik had ook kunnen zeggen ‘waarom niet?’
Alsof leeftijd bepalend is of je wel of niet begint met motorrijlessen.
Maar voor het echte antwoord waarom ik op mijn 69e pas begin met lessen moet ik terug in de tijd.
De tijd van de brommers.
Ik was een jaar of 15 en ik was helemaal weg van de Yamaha FS1.
Strakke lijnen, mooie slanke tank. Wat een beauty!
Er was alleen één nadeel: de prijs. Die lag ver boven mijn budget. Dus bleef het bij plaatjes kijken en dromen.
Ik moest het daarna doen met de afgedankte Puch van mijn broer. Geen Yamaha, maar altijd nog beter dan fietsen.
Een paar jaar later had een vriend van mij een motor. Ik weet niet meer welk merk. Ik herinner me nog wel dat er eens een rondje op heb gereden bij ons in het dorp. Uiteraard zonder rijbewijs en misschien wel daardoor extra spannend. Het was een lichte motor, maar man, wat vond ik het leuk.
In die tijd had ik ook een boekje met zo’n beetje alle motoren die er destijds op de markt waren. Waaronder de Benelli Sei 750 cc. Kwijlen...
Kortom, mijn interesse veranderde langzaam van brommers naar motorfietsen. Tussen haakjes, ik moet het vanaf nu natuurlijk hebben over ‘fietsen’, want ik heb begrepen dat dat de gangbare term is onder motorliefhebbers.
Maar goed, een mens krijgt op een gegeven moment ook met andere zaken te maken. Studie, werk, relatie, eerste huis kopen.
Voor een motor was er voorlopig even geen plek. En, zoals ik al schreef, een motor leek me ook eerlijk gezegd best gevaarlijk. Vooral wanneer ik weer zo’n kamikaze figuur over de snelweg voorbij zag razen.
Nee, dan was de auto toch zo gek nog niet.
Fast forward.
Een tijdje geleden begon Daniëlle, mijn vriendin, ineens over motorrijden.
Zomaar, out of the blue.
Vraag me niet waarom, want als je weet hoe bang zij altijd was om te vallen tijdens het skiën, is motorrijden wel het laatste wat ik had verwacht.
Maar juist daarom leek het haar leuk om te gaan doen.
Iets waar je nooit over hebt gedacht in je leven en wat je ook best eng vindt. En er dan toch voor gaan.
Het idee sprak me meteen aan.
En niet alleen dat. Er werd bij mij ook iets getriggerd.
Motorrijden.
Decennialang had ik het niet serieus overwogen, maar nu begon het toch ineens te kriebelen.
Ik begon te googelen, YouTube filmpjes te kijken over motorliefhebbers die tochten maakten over slingerende wegen in de Eifel, de Steviopas in Italië, Schotland...
Het leek me geweldig om samen in de toekomst een keer zo’n rit te maken.
Dat betekende dus ook motorrijlessen nemen.
Heb ik 1 seconde getwijfeld omdat ik 69 ben?
Nope.
Ik voel me fit en heb geen lichamelijke mankementen. Leeftijd is voor mij geen seconde een issue geweest.
Dus ik dacht: ‘Screw it, let’s do it!’
Inmiddels heb ik 3 lessen achter de rug en moet ik al over 2 weken AVB-examen doen.
In de tussentijd oefen ik proefexamens voor de theorie. Daniëlle is vorige week al geslaagd voor het theorie-examen.
Kortom, we moeten allebei nog wel een paar hindernissen nemen voordat we ons ‘gecertificeerd motorrijder’ mogen noemen, maar we vinden het allebei erg leuk om te doen.
Dus waarom ben ik pas op mijn 69e begonnen met motorrijles?
Eigenlijk is het antwoord heel simpel. Omdat het er eerder nooit van kwam. En omdat het ineens weer op mijn pad kwam.
Of het me lukt om mijn motorrijbewijs te halen? Wie zal het zeggen? Ik heb pas drie lessen achter de rug en mijn AVB-, AVD- en theorie-examen moeten nog komen.
Maar één ding weet ik inmiddels wel: mijn leeftijd was geen argument om het niet te proberen.
En misschien is dat ook wel de reden voor deze website. Er zijn vast meer mensen die al jaren denken dat motorrijden ze geweldig lijkt, maar vervolgens bedenken dat ze daar inmiddels te oud voor zijn.
Of je werkelijk te oud bent? Dat kan ik natuurlijk niet voor je bepalen.
Ik voelde me in elk geval jong genoeg om alsnog op te stappen.